محکوم به مرگ

گفتی شب ها چراغی در آسمان روشن است

نگاه کردم و هیچ ندیدم.

پرده ی ابر را با دست کنار زدی

ماه نمایان شدگویا

اما من به خواب رفته بودم.

چشمان ِ باز و آسمانِ بی مهتاب،

آسمانِ مهتابی و چشمان ِ بسته

                                       ُحکمشان یکی است.

باز صبحی دگر میروید

مثل هر روز، مرغ مرگ اندیش اذان میگوید

همچنان چرخ فلک میچرخد

و زمین میگردد

حقیقت تلخ است

عاقبت مرگ لب ما میبوسد

 همگان میمیرند

و زمان باریک است

تابوت و کفن مسکن ماست

مور و ملخ بعد از این همبستر ماست

و باز خورشید میل تابیدن دارد

مرگ از زندگی پرسید :
آن چیست که باعث می شود تو شیرین و من تلخ جلوه کنم ؟
زندگی لبخندی زد و گفت :
دروغ هایی که در من نهفته است و حقیقتی که تو در وجودت داری !

طاقباز دراز میکشم

                          زیر آفتاب کهنه ی تابستان ،

 روی پیراهنم

        حروف پرواز را خالی کرده اند

                             غروب که پیدایم کنند

                                             نام کهنه ی تو حک شده است بر تنم

آزادی

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

پاورقی:

مرز زندگی ام را با تو به اشتراک می گذارم .---  به شرط اینکه ملک الموتم نباشی ---.